نه لگد به مورچه ها زدم نه به دل کسی                         ای خدا چرا به داد دل من نمی رسی

دل عاشقم دادی که تا ابد زانو بزنم                                جز هوای عاشقی از همه چی دل بکنم

نکنه روی درختا کنده کاری کردم                                    خوب بگو گیرم چیه بگو چه کاری کردم

ای خدا خودت می خوای منو همیشه بکاری                   خودمونیم ای خدا این کار و خیلی دوس داری

برای درد و دلام یه دفتر کاهی دادی                                توی تنگ قلب من آب نداده ماهی دادی

نون ندارم بخورم عفم میدی کم نیارم                              بس که آتیشم زدی ترس جهنم ندارم

از تو من به کی شکایت بکنم ؟ به کی؟خودت                    چه قشنگه کار تو متهم و قاضی خودت

اگر لیلی کوزه های مجنو ن رو فقط شکست            نمی خواس بگه برو می خواس بگه که لیلی هست

خدایا تو عاشقی منم که معلومه کیم                       عمریه تو جادیه ژر از غم عاشقیم        

زندگی چیزی نبست که لب طاقچه عادت از یاد تو و من برود.

زندگی شاید همین باشد .

آری آغاز دوست داشتن زیباست            هر چند پایان راه نا پیداست

من دگر به پایان نیندیشم                      که همین دوست داشتن زیباست

عشق تعلق است ... عشق وابستگیست  ... عشق انحلال کامل فردیت است در جمع...

عشق یعنی زاهد اما بت پرست ... عشق یعنی همچو من شیدا شدن...

کار عشق باز کردن زخمهای کهنه نیست ... بلکه درمان آنهاست...

عشق یعنی قطره و دریا شدن ... عشق یعنی یک شقایق غرق خون...